Przejdź do treści

Instrukcja obsługi w dialogu: trzy role AI piszą, dokumentują źródła i sprawdzają Państwa instrukcję

Wszystkie zrzuty ekranu pochodzą z działającej aplikacji (interfejs w języku angielskim), projekt demonstracyjny: prasa belująca BP-200

Instrukcja obsługi według załącznika I pkt 1.7.4 dyrektywy maszynowej to nie proza, którą „szybko” zleca się napisać chatbotowi. Jest częścią dowodów zgodności; każda liczba w niej ma konsekwencje. Instrukcja obsługi w dialogu rozwiązuje ten problem za pomocą trzech ról: kurator prowadzi kartę informacyjną na podstawie danych Państwa projektu, autor pisze widocznie w dokumencie, a recenzent zgłasza wszystko, co nie jest udokumentowane. Ten artykuł pokazuje na przykładzie prawdziwej sesji, jak to wygląda, na czym polega duża zaleta i gdzie leżą granice.

Dlaczego chatbot nie powinien pisać instrukcji obsługi

Pokusa jest oczywista: wkleić opis maszyny do modelu językowego, „Napisz mi rozdział 3, dane techniczne”, i po kilku sekundach jest płynny tekst. Problemem nie jest styl, lecz pochodzenie. Ogólny model nie zna Państwa maszyny. Zna tysiące instrukcji obsługi i dopisuje to, co zwykle się w nich pojawia: 400 V, 50 Hz, poziom ciśnienia akustycznego poniżej 70 dB(A), konserwację co 500 godzin pracy. Wiarygodne, gotowe do druku i być może błędne w przypadku Państwa maszyny.

Załącznik I pkt 1.7.4.2 określa treść instrukcji obsługi, od zamierzonego zastosowania przez ryzyka resztkowe po informacje o emisji hałasu. Ta treść musi być zgodna z oceną ryzyka i deklaracją zgodności, w przeciwnym razie dokumentacja techniczna jest wewnętrznie sprzeczna. W swobodnie pisanych tekstach AI wciąż powtarzają się trzy wzorce błędów:

  • Zmyślone liczby. Wartości, które nigdzie nie występują w projekcie, ale brzmią tak oczywiście, że przechodzą weryfikację.
  • Ogólnikowe rozdziały o bezpieczeństwie. Podręcznikowe ostrzeżenia zamiast ryzyk resztkowych, które Państwa ocena ryzyka rzeczywiście wskazuje.
  • Brak możliwości prześledzenia. Nikt nie jest w stanie później powiedzieć, skąd pochodzi dane zdanie, czy nadal odpowiada ono aktualnemu stanowi oceny ryzyka i kto je sprawdził.

Trzy role zamiast jednego chatbota

Instrukcja obsługi w dialogu oddziela wiedzę, pisanie i sprawdzanie. Wszystkie trzy role pracują na tej samej karcie informacyjnej i żadna nie może narzucić swojej woli innej: autor może pisać tylko to, co kurator udokumentował, a recenzent zgłasza, jeśli autor mimo to napisze coś nieudokumentowanego. Role działają na modelach Claude firmy Anthropic, autor na najbardziej zaawansowanym, kurator i recenzent sekcji na szybkich.

RolaZadanieCo Państwo z tego widzą
KuratorBuduje kartę informacyjną z projektu, oceny ryzyka, listy kontrolnej norm, deklaracji zgodności, wartości z badań i funkcji bezpieczeństwa. Każdy fakt ma odniesienie do źródła i datę. Reguły wykrywania luk (14) wskazują, czego jeszcze brakuje; sprzeczności między Państwa danymi a bazą danych są oznaczane.Zakładka „Karta informacyjna” z licznikiem, kategoriami, pochodzeniem każdego faktu i otwartymi lukami.
AutorPisze w dokumencie wyłącznie za pomocą narzędzi: napisanie sekcji, wstawienie tabeli, wstawienie ostrzeżenia, opracowanie rozdziału. Najpierw czyta to, co już jest. Jeśli brakuje informacji, pyta albo wstawia nazwany symbol zastępczy. Nie zgaduje.Etykiety narzędzi w każdej turze, sekcja powstaje na żywo w dokumencie, pytania z polami odpowiedzi.
RecenzentStałe reguły kontrolne (21) z odniesieniem do załącznika I oraz kontrola AI każdej nowej sekcji względem karty informacyjnej: nieudokumentowane liczby, zmyślone normy, stwierdzenia o zgodności, ostrzeżenia bez struktury trzyczęściowej.Zakładka „Recenzent” z czerwonymi, żółtymi i informacyjnymi ustaleniami, każde ustalenie także bezpośrednio pod daną sekcją.

Jak przebiega sesja

Widok jest celowo zbudowany jak rozmowa: po lewej historia z polem wprowadzania na dole, po prawej dokument z zakładkami Dokument, Karta informacyjna i Recenzent. Panel można zwinąć, podobnie jak pasek boczny aplikacji. Poniższe zrzuty ekranu pochodzą z prawdziwej sesji z projektem demonstracyjnym, hydrauliczną prasą belującą.

1. Wydanie polecenia

Wystarczy jedno zdanie albo jedna z kart z propozycjami. W prawym górnym rogu dokumentu widać już, co karta informacyjna wie o projekcie; licznik w polu wprowadzania pokazuje, ile danych jest jeszcze otwartych.

Widok początkowy instrukcji obsługi w dialogu: po lewej pytanie „Co powinno znaleźć się w instrukcji obsługi?” z polem wprowadzania i czterema kartami z propozycjami, po prawej dokument z rozdziałami 1 i 2 prasy belującej BP-200
Widok początkowy: po lewej polecenie dla autora z kartami propozycji, po prawej dokument. Licznik „10 brakujących danych” pokazuje, czego karta informacyjna jeszcze nie zna.

2. Autor czyta i pisze widocznie

Przed każdą zmianą autor czyta istniejącą sekcję. Następnie nowy tekst powstaje na żywo w dokumencie po prawej, słowo po słowie, z informacją „Autor pisze”. Każdą turę można przerwać przyciskiem „Zatrzymaj”.

Autor przy pracy: po lewej polecenie „Napisz od nowa sekcję Użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem w rozdziale 2”, w lewym dolnym rogu przycisk Zatrzymaj, po prawej dokument
Po poleceniu autor pracuje widocznie. Napisana sekcja pojawia się w dokumencie po prawej w trakcie pisania; każdą turę można zatrzymać.

3. Narzędzia, odpowiedź, kontrola

Po zakończeniu tury etykiety pokazują, których narzędzi użył autor. Jego odpowiedź na czacie pozostaje krótka: co zrobił, co jest jeszcze otwarte, jaką decyzję powinni Państwo podjąć. Tekst rozdziału nigdy nie jest powtarzany na czacie; jest w dokumencie. W tle recenzent przegląda nową sekcję.

Zakończona tura: etykiety narzędzi „czyta sekcję: Bezpieczeństwo / 2.1” i „pisze sekcję: Bezpieczeństwo / 2.1”, pod nimi krótka odpowiedź autora, po prawej nowa sekcja 2.1 w dokumencie
Każda tura pokazuje, co zrobił autor: najpierw czytanie, potem pisanie. Odpowiedź na czacie pozostaje krótka; tekst jest w dokumencie.

Proszę wypróbować: sesja w 90 sekund

Demo odtwarza sesję ze stałymi przykładowymi tekstami, bez zapytania do AI i bez logowania. Proszę odpowiedzieć na pytanie, a następnie zaznaczyć zdanie w dokumencie, aby zażądać zmiany w konkretnym miejscu. W aplikacji autor pisze na podstawie danych Państwa projektu.

Hydrauliczna prasa belująca BP-200 · dyrektywa maszynowa 2006/42/WE · symulowana sesja, bez zapytania do AI
2 Bezpieczeństwo
2.1 Użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem
Maszyna jest przeznaczona do prasowania tektury i folii. Nie wolno przetwarzać innych materiałów.
2.2 Racjonalnie przewidywalne niewłaściwe użycie

Sięganie do komory prasowania podczas skoku, obchodzenie blokady drzwi załadowczych …

Pytania zamiast zgadywania

Najważniejsza różnica w stosunku do chatbota ujawnia się, gdy czegoś brakuje. Do tabeli „Dane techniczne” karta informacyjna prasy belującej zna z oceny ryzyka ciśnienie robocze, siłę prasowania i masę beli, ale nie zna ani masy całkowitej, ani wymiarów, ani parametrów przyłącza elektrycznego. Autor tworzy tabelę z udokumentowanymi wartościami, a w sprawie reszty zadaje do trzech konkretnych pytań z polami odpowiedzi.

Pytania autora z trzema polami odpowiedzi: masa całkowita, wymiary i parametry przyłącza elektrycznego, pod nimi przyciski „Wyślij odpowiedzi” i „Później”
Gdy brakuje danych, autor pyta zamiast zgadywać. Pytania mają pola odpowiedzi; każda odpowiedź staje się udokumentowanym faktem.

Państwa odpowiedzi nie trafiają do historii jako luźny tekst; stają się faktami oznaczonymi jako „Informacja podana przez Państwa”. W następnej turze autor korzysta z nich bezpośrednio, tutaj do tabeli w rozdziale 3.

Udzielone odpowiedzi w historii i odpowiedź autora: trzy wartości zostały dodane do rozdziału 3 w postaci tabeli
Odpowiedzi trafiają do karty informacyjnej i od razu do tabeli „Dane techniczne” w rozdziale 3. Autor pyta, czy ma połączyć obie tabele.

Kartę informacyjną można przeglądać w każdej chwili. To podstawa, na której pracuje autor i względem której sprawdza recenzent: fakty według kategorii, każdy z pochodzeniem i datą, a także otwarte luki. Jeśli informacja z rozmowy jest sprzeczna z bazą danych, fakt zostaje oznaczony jako sprzeczność, a autor pyta zamiast rozstrzygać.

Zakładka Karta informacyjna: wersja i liczba faktów, otwarte luki, kategorie takie jak Dane techniczne z wartościami i pochodzeniem; dane z dialogu są oznaczone jako „Informacja podana przez Państwa”
Karta informacyjna kuratora: u góry otwarte luki, pod nimi fakty według kategorii, każdy z pochodzeniem i datą. Dane z rozmowy są oznaczone jako „Informacja podana przez Państwa”; sprzeczności z bazą danych są oznaczane.

Jeśli wolą Państwo uzupełnić luki za jednym razem, licznik w polu wprowadzania otwiera formularz „Odpowiedz na otwarte pozycje”. To, co Państwo wpiszą, zostaje przejęte jako udokumentowany fakt, bez udziału modelu. To, czego Państwo nie wiedzą, pozostaje puste; w tych miejscach tekst otrzymuje nazwany symbol zastępczy, który recenzent zgłasza aż do zatwierdzenia.

Formularz „Odpowiedz na otwarte pozycje” nad polem wprowadzania z pytaniami o warunki otoczenia, punkty zawieszenia, fundament i elementy sterownicze, licznik „0 z 7 odpowiedzi”
Wszystkie otwarte dane w jednym miejscu: to, co Państwo tu wpiszą, trafia do karty informacyjnej jako udokumentowany fakt. To, czego Państwo nie wiedzą, pozostaje puste.

Recenzent: załącznik I jako reguła kontrolna

Recenzent pracuje na dwóch poziomach. Stałe reguły kontrolne (21) uruchamiane są przy każdej zmianie, bez modelu, z odniesieniem do załącznika I. Dodatkowo AI sprawdza każdą nowo napisaną sekcję względem karty informacyjnej: liczby bez potwierdzenia, normy, których nie ma na liście kontrolnej norm, stwierdzenia o zgodności, które nie pochodzą z deklaracji. Przykłady stałych reguł:

  • obowiązkowy rozdział według załącznika I pkt 1.7.4.2 pusty lub ukryty
  • otwarte symbole zastępcze w tekście („[podać masę całkowitą od producenta]”)
  • ostrzeżenie bez trzech części: rodzaj i źródło zagrożenia, skutki i środki zaradcze
  • brak sekcji o usuwaniu usterek (załącznik I pkt 1.7.4.2 lit. r) i s))
  • rysunek bez podpisu, tabela bez tytułu lub wiersza nagłówka, odwołanie bez celu
  • Markdown lub zdublowane nagłówki, które zakłóciłyby eksport
  • rozdziały, których dane projektu zmieniły się od czasu ich napisania
  • zagrożenia z wysokim, niezaakceptowanym ryzykiem resztkowym, nieujęte w rozdziale o bezpieczeństwie

Każde ustalenie pojawia się w zakładce Recenzent i bezpośrednio pod daną sekcją. „Zleć poprawę” zamienia je w polecenie dla autora. „Ignoruj” wymaga uzasadnienia, które jest rejestrowane w projekcie, aby później dało się prześledzić, dlaczego uwaga została świadomie pominięta.

Zakładka Recenzent z trzema ustaleniami: dwie czerwone reguły kontrolne L01 dla pustych obowiązkowych rozdziałów Montaż i Konserwacja, jedna żółta reguła kontrolna L14 dla brakującej sekcji o usuwaniu usterek
Recenzent podaje przy każdym ustaleniu odniesienie do załącznika I. Czerwone ustalenia dotyczą treści obowiązkowych, żółte formy. Każde ustalenie można zlecić do poprawy albo zignorować z uzasadnieniem.

Zaznaczyć, zlecić zmianę, iść dalej

Większość zmian w instrukcji obsługi jest niewielka: zdanie za długie, lista zamiast akapitu, brakująca uwaga. W takich przypadkach zaznaczają Państwo fragment w dokumencie. W miejscu kursora myszy pojawia się „Zmień w dialogu”, fragment trafia do pola wprowadzania jako cytat, a Państwo piszą, co ma być inaczej. Autor czyta sekcję, zmienia tylko zaznaczony fragment, a resztę pozostawia słowo w słowo.

Zaznaczone zdanie w sekcji 2.1 dokumentu; w miejscu kursora myszy pojawia się przycisk „Zmień w dialogu”
Zaznaczyć tekst w dokumencie, kliknąć „Zmień w dialogu”: fragment trafia do pola wprowadzania jako cytat.
Pole wprowadzania z kartą cytatu „Zaznaczony fragment · 2 Bezpieczeństwo / Użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem” i poleceniem „Sformułuj ten fragment jako wypunktowanie, jedno zdanie na punkt”
Polecenie odnosi się dokładnie do zaznaczonego fragmentu. Autor czyta sekcję, zmienia tylko ten fragment, a resztę pozostawia słowo w słowo.

Do wszystkiego, czego żaden model językowy nie powinien robić, każdy rozdział ma przycisk „Edytuj”: własny tekst, obrazy z podpisami, tabele (także wklejane z arkusza kalkulacyjnego), dane nagłówkowe strony tytułowej z obrazem tytułowym oraz wybór, czy rysunki i tabele są numerowane kolejno, czy w obrębie rozdziału. Sama struktura, czyli własne rozdziały i ich kolejność, znajduje się w edytorze zaawansowanym.

Co powstaje na końcu

Eksport do PDF lub Worda zawiera dwanaście rozdziałów według załącznika I pkt 1.7.4 ze spisem treści, spisem rysunków i spisem tabel. Wszystkie tabele są ponumerowane, także te, które dokument generuje z projektu: zestawienie ryzyk resztkowych z oceny ryzyka, zastosowane normy zharmonizowane oraz dowody oceny ryzyka. Odwołania takie jak „zob. tabela 3” są rozwiązywane przy eksporcie; ostrzeżenia pojawiają się z hasłem ostrzegawczym, źródłem zagrożenia, skutkami i środkami zaradczymi.

Otwarte menu eksportu z pozycjami „Drukuj jako PDF”, „Jako plik Word” i „Edytor zaawansowany (struktura)”
Eksport w dowolnym momencie do PDF lub Worda, ze spisem treści, spisem rysunków i spisem tabel. Edytor zaawansowany pozostaje dostępny do pracy nad strukturą i masowego wypełniania.

Jak wygląda kompletny eksport tej samej maszyny, pokazuje przykładowa instrukcja obsługi w formacie PDF (liczba stron: 123), bez logowania. Przykładowy PDF jest w języku angielskim; platforma tworzy instrukcję obsługi w języku niemieckim lub angielskim.

Prawdziwa zaleta

Wiele narzędzi potrafi pisać szybciej. Różnica polega na tym, co trzeba sprawdzić potem. W swobodnie napisanym tekście AI sprawdza się każde zdanie pod kątem pochodzenia. W instrukcji obsługi w dialogu sprawdza się kartę informacyjną i listę ustaleń.

Każde stwierdzenie ma odniesienie

Autor może korzystać wyłącznie z tego, co znajduje się w karcie informacyjnej lub co Państwo mu przekażą. Karta informacyjna podaje źródło każdego faktu, na przykład „ocena ryzyka, granice maszyny” lub „Informacja podana przez Państwa”. Sprawdzają Państwo źródła, a nie prozę.

Luki stają się pytaniami, a nie tekstem

Ogólny model językowy uzupełnia brakującą moc przyłączeniową wiarygodną wartością. Autor zamiast tego zadaje pytanie, a Państwa odpowiedź trafia potem, udokumentowana, do karty informacyjnej i do rozdziału.

Dokument pozostaje powiązany z oceną ryzyka

Ryzyka resztkowe i zastosowane normy trafiają bezpośrednio z projektu jako ponumerowane tabele. Jeśli ocena ryzyka się zmieni, recenzent zgłasza dotknięte tym rozdziały jako nieaktualne, a do ich aktualizacji wystarczy jedno polecenie.

Widzą Państwo każdy krok i mają dokument w swoich rękach

Nic nie trafia do instrukcji bez Państwa polecenia. Każde wywołanie narzędzia jest widoczne, każdą turę można zatrzymać, a każdy rozdział pozostaje do ręcznej edycji, z własnymi rysunkami i tabelami.

Czego dialog nie robi

Dokument, który wygląda na kompletny, szybko rodzi oczekiwanie „wszystko gotowe”. Dlatego granice są jego częścią. Dialog nie obejmuje:

  • weryfikacji merytorycznej i zatwierdzenia. Każdy tekst jest wersją roboczą opracowaną na podstawie danych Państwa projektu, za którą odpowiadają Państwo jako producent.
  • wartości konstrukcyjnych, których nie ma w projekcie. Zamiast zgadywanych liczb autor wstawia nazwane symbole zastępcze albo pyta.
  • rysunków maszyny. Obrazy przesyłają Państwo samodzielnie; podpisy i numerację obsługuje dokument.
  • tłumaczeń na inne języki urzędowe i oznaczenia ich jako tłumaczeń.
  • stwierdzeń o zgodności, które nie zostały przejęte dosłownie z deklaracji zgodności projektu.

Dostępność i cena

Instrukcja obsługi w dialogu jest modułem dodatkowym w planach Professional i Business i odblokowuje się jednorazowo dla projektu za 12,99 €, bez opłat cyklicznych. Limit uczciwego użytkowania wynosi 100 tur dialogu miesięcznie w planie Professional i 200 w planie Business, wspólnych dla zespołu. Tura to jedno polecenie ze wszystkimi należącymi do niego wywołaniami narzędzi. Edycja ręczna i eksport są nieograniczone. Projekty, które wcześniej odblokowały instrukcję obsługi, korzystają z dialogu bez dodatkowych kosztów. Historia rozmowy jest zapisywana wraz z projektem; szczegóły znajdują się w polityce prywatności.

FAQ

Najczęstsze pytania o instrukcję obsługi w dialogu

Czy autor AI zmyśla wartości, gdy czegoś brakuje?
Nie, i to jest sedno tego trybu. Jedynymi dopuszczalnymi źródłami stwierdzeń dotyczących konkretnej maszyny są karta informacyjna i Państwa bieżąca wiadomość. Jeśli brakuje informacji, autor zadaje pytanie z polem odpowiedzi albo wstawia nazwany symbol zastępczy. Ponadto recenzent zgłasza każdą liczbę i każdą normę, które nie są udokumentowane w karcie informacyjnej.
Skąd mam wiedzieć, skąd pochodzi dane stwierdzenie w tekście?
W zakładce „Karta informacyjna” każdy fakt pokazuje swoje pochodzenie wraz z datą, na przykład „ocena ryzyka, zagrożenie nr 3” lub „deklaracja zgodności”. Dane z rozmowy są oznaczone jako „Informacja podana przez Państwa” albo „z dialogu”. Sprzeczności między informacją z rozmowy a bazą danych są oznaczane, a autor pyta zamiast rozstrzygać.
Czy mogę sam pisać tekst i wstawiać obrazy?
Tak. Każdy rozdział w dokumencie ma przycisk „Edytuj”, który otwiera edytor rozdziału bezpośrednio w panelu: tekst, obrazy z podpisami, tabele (także wklejane z Excela) i etykiety. Numery rysunków i tabel są nadawane automatycznie, kolejno albo w obrębie rozdziału. Do samej struktury nadal dostępny jest edytor zaawansowany.
Co się stanie, jeśli ocena ryzyka zmieni się później?
Kurator w każdej turze odświeża fakty z bazy danych. Rozdziały napisane na starszym stanie otrzymują uwagę recenzenta „Dane projektu zmieniły się od czasu napisania”. Polecenie takie jak „Zaktualizuj rozdział 2 zgodnie z aktualną oceną ryzyka” uaktualnia tekst; tabela ryzyk resztkowych i tak pochodzi przy eksporcie z bieżącego stanu.
Ilu tur potrzebuję na jedną instrukcję?
Opracowanie rozdziału to jedna tura, przeformułowana sekcja także, udzielona odpowiedź na pytanie również. Przy dwunastu rozdziałach z pytaniami, tabelami i poprawianiem ustaleń zwykle wystarczy kilkadziesiąt tur. Miesięczny limit 100 tur w planie Professional (200 w planie Business, wspólnych dla zespołu) przewidziano na jedną lub dwie instrukcje miesięcznie. Edycja ręczna i eksport nie są liczone jako tury.
Czy dotyczy to także rozporządzenia w sprawie maszyn od 2027 roku?
Tak. Zestaw wymagań pochodzi z projektu: dziś załącznik I pkt 1.7.4 dyrektywy maszynowej 2006/42/WE, od 20 stycznia 2027 r. załącznik III rozporządzenia (UE) 2023/1230. Autor zna oba odniesienia, a struktura rozdziałów jest zaprojektowana pod oba.
Ile kosztuje instrukcja obsługi w dialogu?
12,99 € jednorazowo za projekt w planach Professional i Business, bez opłat cyklicznych. Projekty, które wcześniej odblokowały instrukcję obsługi, korzystają z dialogu bez dodatkowych kosztów. Historia rozmowy jest zapisywana wraz z projektem; szczegóły znajdują się w polityce prywatności.
Czy dialog zastępuje redaktora technicznego?
Nie. Odciąża go od przygotowania pierwszej wersji roboczej i utrzymuje ją w powiązaniu z danymi projektu. Styl, kompletność w odniesieniu do konkretnego produktu, dopasowanie do grupy docelowej według EN IEC/IEEE 82079-1 oraz zatwierdzenie pozostają zadaniem producenta i jego zespołu redakcyjnego.

Źródła

Uwaga we własnej sprawie: instrukcja obsługi w dialogu jest częścią CE-Copilot i wymaga projektu z oceną ryzyka, ponieważ karta informacyjna jest z niej budowana. Jak wygląda gotowy eksport, pokazuje bezpłatna przykładowa instrukcja obsługi, a drogę do niego bezpłatny okres próbny.

Więcej poradników

Oprogramowanie do instrukcji obsługi: 12 rozdziałów według załącznika I pkt 1.7.4Przykładowa instrukcja obsługi w formacie PDFDokumentacja techniczna maszynyOcena ryzyka według EN ISO 12100